کتــــــــــابخانه مرکزی استــان همدان

۱.پیدایش بهاییت

    زیاده از یک‌صد و شصت سال پیش، جوانی شیرازی ادّعا کرد که باب امام زمان علیه‌ السّلام است.
نامش میرزا علی‌محمّد بود و به جهت همین ادّعا، خود را سیّد باب می‌خواند. ادّعای او درباره‌ی خود، چند سال بعد، به مقام مهدویّت رسید و چندی بعد، پیامبر شد و با نگارش کتابی، قرآن را نسخ­شده اعلام کرد. او پس از مدّتی خود را خدا نیز خواند!
دولت ایران هر چند به ­علّت وجود شبهه‌ی دیوانگی درباره‌ی او، از اعدامش خودداری می‌کرد؛ امّا سرانجام به دستور امیرکبیر و به جهت پایان دادن به درگیری‌های داخلی، او را به اعدام محکوم کرد.

کتاب «پیدایش» به معرفی این رهبران و برخی آموزه‌های آنان می‎‌پردازد و انشعاب‌های مختلف ایجاد شده در این جریان را به خوانندگان خود معرفی می‌کند

۲.جای پای تزار

 تفرقه­افکنی در میان صفوف مسلمانان، همواره یکی از مهم‌ترین سیاست‌های شوم استعمار برای تضعیف مسلمانان و غارت آنان بوده است. روسیه‌ی تزاری پس از آن که بخش‌های مهمّی را از کشور عزیزمان در دو معاهده‌ی ننگین گلستان و ترکمانچای، از سرزمین اصلی جدا کرد؛ برای تسلّط بیشتر بر منابع آن، از فرصت ایجاد شده در فتنه‌ی باب سود جست و بر اختلافات ناشی­شده از ادّعای باب در میان مسلمانان، دامن زد