کتــــــــــابخانه مرکزی استــان همدان

کتــــــــــابخانه مرکزی استــان همدان | فرازهایی از مناجات شعبانیه

کتابخانه مرکزی
کتــــــــــابخانه مرکزی استــان همدان

خدايا! مرا قلبي بخش كه شوق و عشق، به تو نزديكش سازد...............

خدایا! اگر محرومم سازي، كيست كه روزيم دهد؟ و اگر خوارم كني، كيست كه ياريم كند؟





آنچه را در دل من مي‏گذرد مي‏داني، از نياز من آگاهي، ضمير و درونم را مي‏شناسي و فرجام و سرانجام زندگي و مرگم از تو پنهان نيست. آنچه را كه مي‏خواهم بر زبان آورم و از خواسته‏ ام سخن بگويم و به حسن عاقبتم اميد بندم، همه را مي‏داني


خدايا! مرا قلبي بخش كه شوق و عشق، به تو نزديكش سازد،و زباني عطا كن كه صداقت و راستي‏ اش به درگاهت‏ بالا رود و نگاهي بخش، كه حقيقتش، زمينه‏ ساز قرب به تو گردد!


خدایا! آنكه به تو معروف گردد، ناشناخته نيست،آنكه به تو پناه آورد، خوار و درمانده نيست،و آنكه تو، به او روي عنايت آوري برده ديگري نيست،


خدايا! آنكه از تو راه را يافت، روشن شد و آنكه پناهنده تو شد، پناه يافت،خداوندا! من به تو پناه آورده‏ ام، از رحمت‏ خويش مايوس و محرومم مساز و از رافت و مهربانيت محجوبم مگردان.


موضوعات مرتبط: فرازهایی از مناجات شعبانیه

تاريخ : سه شنبه بیست و یکم خرداد ۱۳۹۲ | 21:21 | نویسنده : کتابخانه مرکزی |
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.